|
Feldenkrais to nie tylko praca z mięśniami,
to istny proces zmian zachodzących w mózgu.
Karl Pribram
Metoda Feldenkraisa
– także dla mózgu
(Na
podstawie materiałów Jacka Paszkowskiego – trenera i propagatora metody
- http://www.metoda-feldenkraisa.pl/).
Opracowana
(w latach 40-tych) przez izraelskiego fizyka Moshe Feldenkraisa, zdobywa
sobie na świecie coraz większą popularność. Jest to metoda reedukacji
ruchowej, gdzie nacisk kładzie się na uświadomienie sobie nawyków ruchowych,
którymi posługujemy się na co dzień. W trakcie wykonywania lekcji ćwiczący
odkrywają nowe możliwości ruchowe, co w efekcie zwiększa ich potencjał
ruchowy, koordynację, gibkość oraz łatwość i elegancję ruchu. Często
dolegliwości fizyczne zmniejszają się dramatycznie. Nie jest to jednak metoda
wzmacniania czy rozciągania mięśni. Instruktor prowadzi uczniów przez
specyficzne lekcje ruchowe, wykonywane najczęściej w pozycji leżącej lub
siedzącej. Lekcje metody mają charakter indywidualny, gdzie instruktor
delikatnie manipuluje ciałem ucznia/pacjenta lub grupowy podczas których
instruktor wydaje słowne komendy. Metoda dostępna jest zatem dla każdego bez
względu na wiek, płeć czy stopień sprawności fizycznej. Korzyści z tych
zajęć mogą odnieść wszyscy, od osób niepełnosprawnych fizycznie (zarówno
uszkodzenia na podłożu neurologicznym jak wylewy czy stwardnienie rozsiane,
oraz ortopedycznym jak złamania , stany pooperacyjne, bóle mięśni, stawów
itp.)
Lekcje Feldenkraisa, który
wychodził z założenia, że umysł, emocje i ciało stanowią nierozerwalną
całość, wpływają na zmiany nie tylko fizyczne - zwiększa się kreatywność
i łatwość rozwiązywania problemów. Nowe możliwości ruchowe często
sprawiają, że uczniowie czują się po lekcji bardziej zrelaksowani, lżejsi i
oddychają swobodniej a co najważniejsze nowe możliwości ruchowe stają się
integralną częścią ich codziennego życia. Jak sam twórca metody nauczał
" ... Niemożliwe staje się możliwe, możliwe staje się łatwym a łatwe
eleganckim".
W
ostatnich latach coraz więcej ludzi poszukuje sposobów poznania siebie i poprawy stanu zdrowia poprzez pracę z ciałem.
Odkrycie jednej z nich – metody Feldenkraisa, nie było dziełem
przypadku. Stało się bowiem tak, że poważne dolegliwości kolana zmusiły
kiedyś Feldnkraisa do szukania pomocy lekarskiej. Proponując mu
przeprowadzenie operacji chirurg dał Feldenkraisowi 50% szans, iż zakończy się
ona powodzeniem. Alternatywą było chodzenie o lasce do końca życia.
Uważając,
że nie są to wystarczające szanse Feldenkrais postanowił, iż swoje kolano
usprawni sam. Zapoczątkowało to okres intensywnych studiów z zakresu
anatomii, fizjologii, kinezjologii, antropologii i psychologii, które - w
ostatecznym rozrachunku - poza odzyskaniem pełnej sprawności kolana doprowadziły
do opracowania omawianej metody.
Metoda Feldenkraisa
opiera się na zdolności układu nerwowego do uczenia się. W wyniku rozwoju
kory mózgowej człowiek posiada niespotykaną nigdzie indziej w świecie
przyrody (w takim stopniu) zdolność tworzenia nowych połączeń nerwowych, co
przejawia się nowymi zachowaniami, reakcjami i sposobami działania. Dzięki
temu możliwy jest ciągły rozwój naszego potencjału. W Metodzie Feldenkraisa
ruch (który najłatwiej podlega świadomej kontroli) wykorzystywany jest jako
środek do tego rozwoju.
Zajęcia mają charakter
empiryczny tzn. każdy w zasadzie eksperymentuje ze swoją interpretacją poleceń
instruktora.
Uczestnictwo w tych zajęciach
prowadzi do : większej swobody poruszania się, zmniejszenia niepotrzebnego
napięcia mięśni, a co się z tym wiąże zmniejszenia bólu, zwiększenia
gibkości i siły, polepszenia postawy ciała, zwiększenia witalności
organizmu, swobodniejszego oddychania, umiejętności zapobiegania przeciążeniom
stawów i mięśni, zwiększenia sprawności fizycznej, rozwijania potencjału
ruchowego, harmonijnego sposobu poruszania się, zwiększenia świadomości
samego/samej siebie.
Feldenkrais
uważał, że człowiek, pozostający
stale pod wpływem czynników dziedzicznych, kulturowych i osobistych, wytwarza
cały skomplikowany zestaw fizycznych, emocjonalnych i intelektualnych nawyków,
które, razem wzięte, składają się na wizerunek danej osoby. Zaznaczał, że
mimo iż nawyki te spełniają ogromnie ważną rolę, mogą jednocześnie nas
bardzo ograniczać i powstrzymywać od pełnego wykorzystania swojego potencjału.
Na podstawie gruntownych
obserwacji fizycznych, emocjonalnych oraz intelektualnych ograniczeń, jakie
ludzie na siebie nakładają, Feldenkrais
opracował około 1000 lekcji ruchowych, które są tak skonstruowane, aby
obudzić w każdym świadomość siebie oraz potencjału, jaki w nas drzemie.
Specyficznie zaprojektowane lekcje ruchowe zmuszają ucznia do odkrywania i
integrowania możliwości, które przez długie lata pozostawały poza świadomością.
Podczas wykonywania lekcji zmiany następują bezpośrednio na poziomie układu
nerwowego, poprzez tworzenie nowych połączeń między komórkami nerwowymi.
Przyczynia się to do zwiększenia świadomości samego siebie, umożliwiając
zwiększony stopień samokontroli.
Lekcje
Feldenkraisa skłaniają do poruszania się i doświadczania swojego ciała w
bardzo niezwykły sposób, często w trudnych pozycjach. Jednocześnie nie
istnieje poprawny czy niepoprawny sposób wykonywania lekcji, gdyż najważniejszy
jest właśnie w nich proces poznawania samego siebie. Proces ten oznacza
tworzenie nowych połączeń nerwowych; odbieranie bodźców nerwowych płynących
z mięśni i - na zasadzie sprzężenia - wysyłanie stale modyfikowanych bodźców
zwrotnych, czemu towarzyszy nieustannie wykonywanie ruchów j składających się
na lekcję.
Feldenkrais
utrzymuje, że wiele barier utrudniających
zwiększenie świadomości ciała ma
swoje źródło w dynamice połączeń w układzie nerwowym, które z kolei
wpływają na stan napięcia mięśni. Ordynowane przez niego lekcje kładą
zatem nacisk na odkrywanie alternatywnych - do nawykowych - możliwości
ruchowych, a nie na rozciąganie czy wzmacnianie mięśni. Poprzez przełamywanie
swoich nawykowych wzorców ruchowych uczeń uczy się poruszać, myśleć, czuć
w sposób wykraczający ponad dotychczasowe przyzwyczajenia. Poprzez
konsekwentne wykonywanie lekcji układ nerwowy podlega ciągłej reorganizacji,
adaptując dla swoich potrzeb coraz to nowe zasoby przydatnych informacji. W
efekcie, im bardziej jesteśmy świadomi samych siebie, im więcej mamy do
swojej dyspozycji możliwości zakodowanych w połączeniach układu nerwowego,
tym łatwiej i skuteczniej możemy działać.
Lekcje
grupowe zwane są po angielsku Awareness
Through Movement, co w dosłownym tłumaczeniu brzmi świadomość poprzez
ruch.. Lekcje najczęściej grupowe, wykonywane są zwykle w pozycji leżącej
lub siedzącej, a uczestnicy podążają za słownymi instrukcjami prowadzącego.
Wszystko odbywa się powoli i zawsze w wygodnym dla uczącego się zakresie
ruchu. Zajęcia trwają przeciętnie 45-60 minut i są najczęściej
zorientowane na specyficzny ruch ciała lub określoną czynność, jak na przykład
przechodzenie z siadu do stania.
Drugim
sposobem jest tak zwana Functional
Integration czyli w języku polskim Integracja Funkcjonalna. Chodzi tu o
sesję indywidualną, podczas której nauczyciel manualnie
„manipuluje" ciałem klienta, który najczęściej leży na niskim
stole do masażu. Po lekcji uczniowie często czują się zrelaksowani, wyżsi,
swobodniej oddychają, a co najważniejsze nowe możliwości ruchowe stają się
integralną częścią ich codziennego życia.
Czym jest Metoda Feldenkraisa?
•
reorganizacją układu nerwowego prowadzącą do bardziej efektywnego ruchu,
•
odkrywaniem harmonii w każdym ruchu,
•
odkrywaniem swoich nawyków ruchowych i ich zmianą na bardziej użyteczne,
lepiej nadające się do sytuacji,
•
procesem odkrywczym pozwalającym uczyć się od własnego ciała. Lekcje
metody, wykonywane powoli, w wygodnym dla każdego zakresie trwają około
godziny. Korzyści z tej formy pracy z ciałem odniosą:
•
osoby chcące pozbyć się chronicznych dolegliwości bólowych,
•
pragnące poprawić swoją sprawność fizyczną,
•
sportowcy, aktorzy, muzycy, tancerze,
•
ludzie w każdym wieku,
•
ci, którzy pragną odkryć nowe możliwości
swojego ciała
•
lub poruszać się z większą gracją.
Poprzez precyzyjnie opracowane lekcje
ruchowe, wykonywane najczęściej w pozycji leżącej lub siedzącej:
•
odkryjesz większą swobodę ruchu,
•
zmniejszysz niepotrzebne napięcie mięśni,
•
zwiększysz gibkość i siłę,
•
polepszysz postawę ciała,
•
zdynamizujesz witalność organizmu,
•
nauczysz się jak zapobiegać przeciążeniom stawów i mięśni,
•
będziesz swobodniej oddychać,
•
zwiększysz swoją sprawność fizyczną,
•
rozwiniesz potencjał ruchowy,
•
doświadczysz przyjemności poruszającego się harmonijnie ciała,
•
zredukujesz chroniczne bóle mięśni,
•
pogłębisz świadomość samego (samej) siebie.
Opr. L.K.
|