Witamy na stronach L-earn.net
Zamów Newsletter
e-mail
              Zakupy                  
ZAINWESTUJ W SIEBIE!


Zaloguj się
Login
Hasło
Nasze menu
Ponad 500 artykułów - patrz Działy i pod-działy
------------------
Nowości i kronika
WPROWADZENIE (strona główna)
English summary
Rozwój osobisty
Książki Anny
Wybrane artykuły Anny
Listy do Anny
Pomoce motywacyjne
Archiwum DobryTydzień
Zamów Dobry TYdzień
Świat uczuć
Organizacja siebie=efektywność
Zarządzanie wiedzą
O myśleniu
Sprawności umysłowe
NLP
Relaks, zdrowie, ćwiczenia
Uczenie się
Kursy, seminaria,... >>>
e-Biznes
ePraca
Prezenty !
Polecamy
Różne
Rozrywka
Linki
Mój blog
Księga Gości
Stopka
  Jak się uczyć

 

Jak się uczyć i zdawać egzaminy

artykuł "gościnny" dzięki uprzejmości serwisu www.1praca.gov.pl * -  podsumowanie technik i wskazówek dotyczących zwłaszcza przygotowania do egzaminów i sposobów ich zdawania.

 

Już niedługo czeka Cię egzamin dojrzałości. Jeśli po maturze będziesz kontynuował naukę, przed Tobą jeszcze niejeden trudny egzamin. W związku z tym warto wiedzieć,  jak się uczyć i zdawać egzaminy.

Każdy uczeń ma swój własny styl uczenia się, który ukształtowało dotychczasowe doświadczenie życiowe. O tym, w jaki sposób będziemy poznawali otaczającą nas rzeczywistość i w konsekwencji - o naszym indywidualnym stylu uczenia się stosowanym w trakcie nauki, najczęściej decydują rodzice lub nauczyciele.

Czy jesteś zadowolony z własnego stylu uczenia się? Poniższe wskazówki powinny pomóc Ci go udoskonalić, kiedy będziesz przygotowywał się zarówno do egzaminu maturalnego, jak i wszystkich innych egzaminów, które Cię czekają w przyszłości.

Przygotowania do egzaminów
Uczelnie wyższe i szkoły policealne stosują różne formy egzaminowania. Egzaminy możemy podzielić na ustne i pisemne (np. testy, wypracowania, eseje czy rozprawki). Do danego rodzaju egzaminu należy się trochę inaczej przygotowywać.

Warunek wstępny: zanim zaczniesz się przygotowywać do jakiegokolwiek egzaminu, musisz się dokładnie zapoznać z jego zakresem przedmiotowym, wymaganym materiałem, istotnymi zagadnieniami, listą obowiązujących książek i podręczników oraz literaturą uzupełniającą.

Przygotowując się do różnego typu sprawdzianów pamiętaj, aby wcześniej zadbać o dobre notatki, ponieważ ułatwiają one szybkie uczenie się, a następnie powtarzanie materiału i w konsekwencji jego zapamiętywanie. Notatki powinny być czytelne i stanowić kwintesencję całości przerobionych zagadnień. Warto więc zwrócić uwagę na to, by miały przejrzystą formę, najlepiej żeby były spisane w akapitach i punktach, logicznie zhierarchizowanych, z kolorowo podkreślonymi i wyróżnionymi wybranymi hasłami czy słowami kluczowymi. Wiedz bowiem, że to, co wyraźnie różni się od reszty zapisanego tekstu, jest dużo lepiej i szybciej przez nas zapamiętywane. Ale uważaj: robiąc notatki, nie wpadaj w szał podkreślania. Za dużo wyróżnień to, to samo, co ich brak. Nie zapomnij także o marginesach, które bardzo pomagają w nauce. Możemy na nich zapisywać swoje skojarzenia i przemyślenia na dany temat, różnego rodzaju objaśnienia (np. definicje trudniejszych pojęć), czy robić niezbędne odnośniki (np. do dodatkowych lektur, które omawiają poruszone w tekście zagadnienia).

Pamiętaj jednak, że same notatki to za mało. Jeśli chcesz gruntownie przygotować się do egzaminu, musisz sięgnąć do źródeł, czyli do książek. Notatki bowiem są skrótem, który wymaga uzupełnień i pogłębienia zdobytej wiedzy przy pomocy podręczników.

Ważne, abyś po lekcjach szkolnych czy innych zajęciach możliwie szybko przeczytał notatki z nich i, jeśli będzie taka potrzeba, uzupełnił je lub poprawił. Zrozumienie omawianego materiału jest sprawą kluczową. Im lepiej go zrozumiesz, tym szybciej przyswoisz potrzebną wiedzę.

Ucz się zaczynając od zagadnień najistotniejszych, stopniowo przechodząc do przykładów je obrazujących lub potwierdzających, tzn. od ogółu do szczegółu. To pomaga zapamiętać i utrwalić materiał. Warto robić sobie także częste powtórki, a raz na jakiś czas (zależnie od tego, ile go zostało do egzaminu) powtórzyć większą część wymaganych do sprawdzianu zagadnień. Będziesz mógł wtedy ocenić zakres własnej wiedzy i łatwo wychwycisz tematy, którym powinieneś poświęcić trochę więcej czasu i pracy niż dotychczas. Ważne, abyś odpowiedzialnie i obiektywnie określił luki w powtarzanym przez Ciebie materiale i racjonalnie zaplanował czas na ich uzupełnienie. Jeśli zakres zagadnień do nauki jest bardzo szeroki, łatwiej go opanować dzieląc na mniejsze, przystępniejsze, systematycznie przyswajane części. W tym celu możesz sobie zrobić grafik nauki i konsekwentnie go realizować.

Podczas uczenia się koniecznie rób regularne przerwy; im bardziej skomplikowany materiał do opanowania, tym powinny być one częstsze. Istotne jest także to, że im dłużej się uczysz, tym przerwy powinny być odpowiednio dłuższe.

Warto wiedzieć, że brak przerw zmniejsza koncentrację uwagi oraz zwiększa liczbę popełnianych błędów. Przerwy w nauce nie są zatem stratą czasu w przedegzaminacyjnej gorączce, ale pozwalają na uzupełnienie cennej energii. Efekt regeneracyjny przerw można znacznie zwiększyć poprzez ruch i odpoczynek. Postaraj się więc np. uprawiać ulubiony sport, wybrać się na spacer, iść z przyjaciółmi do kina. Gdy będziesz odprężony, zrelaksowany i wypoczęty, łatwiej przyswoisz nowe wiadomości.

Trening pamięci
Powinieneś też mieć świadomość, że im więcej i częściej będziesz się uczył, tym szybciej i łatwiej będziesz przyswajał wiedzę. Trenuj więc zawczasu swój umysł i zdolność zapamiętywania informacji!

Dzięki pamięci, jednemu z podstawowych procesów psychicznych, mamy zdolność gromadzenia informacji i zdobywania doświadczenia, co wpływa na nasze aktualne zachowania. Do zasadniczych funkcji pamięci należą: zapamiętywanie, a następnie przechowywanie tego, co zostało zapamiętane oraz przypominanie.

Warto zapoznać się w tym miejscu z pojęciem mnemoniki. Jest to zbiór technik pamięciowych, które wyzwalają duże możliwości własnej pamięci. Polegają one zwykle na grupowaniu, porządkowaniu elementów materiału przeznaczonego do zapamiętania według jakiejś zasady lub na ich powiązaniu z elementami, które dzięki swemu układowi czy formie dają się łatwo zapamiętać.

Musisz wiedzieć, że na pamięć największy wpływ mają dwa główne czynniki, a mianowicie wyobraźnia i skojarzenia. Tak więc, jeśli chcesz coś zapamiętać powinieneś to z czymś skojarzyć (tzn. połączyć nową informację z czymś już znanym i zapamiętanym wcześniej), wykorzystując w tym celu własną wyobraźnię.

Stwórz zatem swoje "żywe" wyobrażenia i skojarzenia, które będą:
* miłe, przyjemne, pozytywne,
* kolorowe z dużą ilością odcieni,
* dynamiczne, pełne ruchu i akcji,
* niecodzienne, niezwykłe,
* ciekawe, zabawne, a czasem nawet absurdalne,
* z pewną dozą przesady, np. odnośnie do kształtu, wielkości, ilości,
* szczegółowe, nie pozbawione detali,
* uporządkowane, pogrupowanie według jakiegoś określonego kryterium,
* nastawione na wrażenia zmysłowe.

Takie "żywe" wyobrażenia i skojarzenia są łatwiej zapamiętywane i szybciej przypominane.

Biorąc pod uwagę czas pamiętania możemy wyróżnić:
* pamięć sensoryczną (informacja jest tu przechowywana zaledwie przez ułamek sekundy w celu przeniesienia najistotniejszych elementów do pamięci krótkotrwałej),
* pamięć krótkotrwałą (warunkiem utrzymania się tu informacji jest ciągłe jej powtarzanie; jest ograniczona do kilku prostych obiektów: słów, liter, liczb, itp.),
* pamięć długotrwałą (informacja może tu przejść, jeśli odpowiednio długo przebywała w pamięci krótkotrwałej i nie nastąpiły zakłócenia spowodowane nowymi, napływającymi informacjami, szczególnie tymi podobnymi w treści; ten rodzaj pamięci obejmuje informacje utrwalone z reguły dzięki powtarzaniu; są one w niej przechowywane od kilku minut do wielu lat).

Uwzględniając sposób zapamiętywania wyróżnia się:
* pamięć logiczną (zapamiętywanie materiału w formie myślowych struktur uwzględniających związki zachodzące między jego elementami, pozwala, np. zapamiętać sens i treść informacji),
* pamięć mechaniczną (polega na dokładnym zapamiętaniu, a następnie odtworzeniu danego materiału bez wnikania w jego sens i treść, pozwala, np. zapamiętać informacje w ustalonej kolejności).

Cechami pamięci różniącymi ludzi są:
* trwałość (jest związana z czasem przechowywania zapamiętanego materiału)
* szybkość (mierzona czasem lub liczbą powtórzeń potrzebnych do przyswojenia sobie materiału),
* dokładność (mierzona zgodnością przypomnianego materiału z wcześniej zapamiętanym),
* gotowość (łatwość przypominania sobie materiału wyrażana potrzebnym na to czasem),
* zakres (określa ilość i różnorodność materiału, który może być zapamiętany).

"Słyszałem i zapomniałem widziałem i zapamiętałem zrobiłem i zrozumiałem."
Konfucjusz

Ludzie generalnie pamiętają (stożek Dale'a):
* 10 proc. tego, co słyszą,
* 20 proc. tego, co widzą,
* 30 proc. tego, o czym rozmawiają,
* 90 proc. tego, co robią.

Z pamięcią ściśle związane jest zjawisko zapominania, czyli stopniowego zaniku zgromadzonych wcześniej informacji i zdobytego doświadczenia; prowadzi do utraty zdolności przypominania. Upływ czasu wpływa na trwałość pamięci! Po 24 godzinach zapominane jest około 80 proc. tego, co przyswoiliśmy w ciągu godziny.

Słuchowcy, wzrokowcy i czuciowcy (kinestetycy)
Wszyscy odbieramy świat za pomocą tych samych zmysłów, ale wiemy, że ludzie preferują różne kanały informacyjne. Każdy z nas, w zależności od rodzaju zmysłu dominującego w procesie uczenia się, posiada też inne dyspozycje psychiczne. Ludzie dzielą się więc na słuchowców, wzrokowców i czuciowców (kinestetyków). To, jaki sposób nauki jest dla nas najodpowiedniejszy, zależy w dużej mierze od tego, jaki typ reprezentujemy.

Dla słuchowców najlepsze jest powtarzanie na głos informacji. Oni "myślą na głos". Hałas jednak ich dekoncentruje. Dobrze uczy im się z innymi osobami, gdyż lubią rozmawiać, dyskutować, ale także wygłaszać monologi. Ogromne znaczenie ma dla nich, np. odpowiednia intonacja głosu. Właściwą metodą nauki jest dla słuchowców nagrywanie wymaganych do egzaminu informacji na dyktafon lub magnetofon, a następnie ich odsłuchiwanie, przez co są w stanie zapamiętać szeroki zakres materiału.

Blisko nich znajdują się czuciowcy (kinestetycy), najlepiej uczący się poprzez wykonywanie różnych czynności, w które bardzo się angażują. Ich wyobraźnia pracuje w ruchu, np. podczas wykonywania prac manualnych, aktywności fizycznej lub wycieczek i zajęć w terenie. Lubią czuć emocje, zapachy i smaki. Ważne jest to, że wiedza oraz umiejętności zdobyte poprzez działanie są lepiej przyswajane niż poprzez zmysł wzroku czy słuchu.
 
Wzrokowcy z kolei dobrze przyswajają materiał, gdy mają właściwie skonstruowane notatki. Sposób sporządzania notatek jest tu kluczowy. Pomocne mogą być tabele, wykresy, schematy, zastosowanie wielobarwnych podkreśleń i wyróżnień, hasła lub słowa kluczowe umieszczone na różnych karteczkach zawieszonych w widocznych miejscach na wysokości wzroku. Ucząc się, lubią korzystać z taśm wideo, slajdów czy zdjęć. Wzrokowcy cenią sobie porządek, natomiast dekoncentruje ich nieład i bałagan oraz ruch.
 
Słowa i zwroty językowe jakimi się posługujemy również pomagają określić, który ze zmysłów jest w naszym przypadku dominujący. Umożliwiają też zorientowanie się, np. czy nasz rozmówca jest słuchowcem, czuciowcem (kinestetykiem) czy wzrokowcem i dostrojenie się do jego sposobu odbioru świata, co może wyeliminować przyczynę ewentualnych nieporozumień wynikających z różnic w percepcji. Nie przychodzi to łatwo, ale warto spróbować.
 
Przykłady zmysłowo określonych wrażeń przy pomocy charakterystycznych dla nich słów i zwrotów językowych:
* słuchowe: nadawać na tej samej fali, coś pozostało bez echa, to ostatni dzwonek, pozostawać na coś głuchym, brak mi słów na ten temat, nie mieć u kogoś posłuchu, chcieć coś komuś zakomunikować, żyć w harmonii z innymi, jak na tureckim kazaniu, twoje słowo przeciw mojemu.
* czuciowe (kinestetyczne): wejść z kimś we współpracę, wystawić kogoś do wiatru, bujać w obłokach, czuć coś w kościach, mieć gorące serce, nie chcieć przyłożyć do czegoś ręki, czuć że ktoś ma rację, trzymać nerwy na wodzy, złapać coś w lot, podejść do sprawy kompleksowo.
* wzrokowe: patrzeć w dłuższej perspektywie, widzieć coś oczyma wyobraźni, mieć pogląd na sprawę, patrzeć na coś przez palce, nie ma cienia wątpliwości, patrzeć na świat przez różowe okulary, widzieć przyszłość w ciemnych barwach, coś wygląda inaczej niż zwykle, patrzeć z własnej perspektywy, dopatrywać się w czymś problemu.

Oczywiście nikt z nas nie jest w stu procentach słuchowcem, czuciowcem (kinestetykiem) czy wzrokowcem. Ważne jest to, który z instrumentów poznawczych dominuje. Wiedza na ten temat pozwoli Ci na wybranie odpowiedniej metody nauki.

Czynniki dodatkowe
Walka ze stresem. Niezależnie od formy egzaminu, stres zawsze będzie Ci towarzyszył w takich okolicznościach. Ważne, abyś zrobił wszystko, co możliwe, by go oswoić i w odpowiedni sposób wykorzystać. Gdy poziom adrenaliny w organizmie wzrasta, mózg pracuje lepiej. Ale do pewnej granicy. Po jej przekroczeniu mamy do czynienia z paniką, która z kolei paraliżuje.

Ważne jest zatem, by postarać się skoncentrować na zadaniu, myśleć pozytywnie i w porę zadbać o właściwą motywację do pracy! To są podstawowe warunki umożliwiające powodzenie w nauce, a w konsekwencji sukces na egzaminie.

Aby zminimalizować nadmierny strach i lęk przed egzaminem, nie powinieneś zostawiać wszystkiego na ostatnią chwilę. Uczenie się non stop - zwłaszcza przez całą ostatnią noc - jest bez sensu; więcej bowiem ryzykujesz, będąc niewyspanym i zmęczonym na sprawdzianie, niż zyskujesz przyswajanej w ten sposób wiedzy. Zresztą, podczas maratonu uczenia się i tak nie dasz rady uporać się z całością, a jedynie z pewnym wycinkiem wymaganego do egzaminu materiału.

Ogromnie ważne jest to, abyś się wysypiał (minimum 8 godzin na dobę), ponieważ sen najlepiej regeneruje organizm, przygotowując go do ponownego, intensywnego wysiłku zarówno fizycznego, jak i umysłowego w dniu następnym.

Pamiętaj też o wygodnym ubraniu, które nie będzie krępowało Twoich ruchów podczas nauki. To z pewnością ma duże znaczenie, abyś czuł się w miarę możliwości jak najbardziej swobodnie i komfortowo, przyswajając znaczące ilości informacji.

Właściwe odżywianie się. Odpowiednio dobrany posiłek również może przyczynić się do zmniejszenia stresu związanego ze zbliżającym się egzaminem. Ważne, aby był on bogaty w niezbędne witaminy i minerały (ze szczególnym uwzględnieniem cynku, magnezu, fosforu oraz witaminy A i B). Warto więc jeść zdrowo, tzn. dużo owoców i warzyw, nabiału, ryb i produktów zbożowych oraz pić naturalne soki i nektary, a także niegazowaną wodę mineralną.

Unikaj przy tym zbyt mocnej kawy i herbaty, dużej ilości napojów gazowanych, ciężkostrawnego jedzenia (np. tłustych potraw mięsnych), a zwłaszcza nikotyny i alkoholu. Absolutnie nie zażywaj również żadnych preparatów silnie pobudzających lub uspokajających! To Ci nie pomoże, lecz z pewnością zaszkodzi. Przed egzaminem koniecznie spożyj posiłek; nie wychodź z domu o pustym żołądku, bo może się to źle dla Ciebie skończyć!

Optymalne miejsce do nauki. Warto, aby w miejscu, w którym się uczysz, był ład i porządek, stonowany wystrój wnętrza, nie rażąca w oczy i nie rozpraszająca uwagi kolorystyka oraz Twoje ulubione przedmioty - po prostu przyjazne Ci otoczenie. Powinieneś dokładnie wiedzieć, gdzie znajdują się potrzebne materiały i nie tracić niepotrzebnie czasu na ich nerwowe szukanie. Rozłożenie całego warsztatu pracy (np. podręczników, książek czy notatek) powinno Ci zająć zaledwie kilka minut.

Biurko i krzesło muszą być wygodne i dostosowane do Twojej osoby, Twoich warunków fizycznych - czyli ergonomiczne. Najlepiej, gdy uczymy się przy świetle dziennym. Wieczorami dobrze jest korzystać z oświetlenia górnego oraz dodatkowej lampki, umiejscowionej po Twojej lewej stronie. Powinna ona dokładnie oświetlać materiały, z których się uczysz.

Istotne jest również jest to, abyś uczył się w dobrze przewietrzonym, a przez co i właściwie dotlenionym pomieszczeniu, o umiarkowanej temperaturze. Przegrzanie całego ciała rozleniwia oraz powoduje senność - i w sumie - gorsze przyswajanie wiedzy. Zbyt niska temperatura także nie wpływa korzystnie na proces uczenia się i grozi tym, że się wkrótce rozchorujesz, a wtedy być może w ogóle nie będziesz mógł wziąć udziału w egzaminie, do którego się przygotowywałeś.

Pisemna forma egzaminów
Testy. Ten typ egzaminu wymaga szczegółowego zapoznania się z całością materiału. Najczęściej spotykanymi rodzajami testów są: testy wielokrotnego wyboru oraz testy, gdzie prawidłowa jest tylko jedna odpowiedź spośród kilku podanych możliwości.

Warto wcześniej postarać się, np. o testy kwalifikacyjne z lat poprzednich na wybraną uczelnię lub do szkoły policealnej z danego przedmiotu. Ich rozwiązywanie pomoże Ci zapoznać się ze specyfiką tej formy egzaminów.

Kiedy przystąpisz do rozwiązywania testu, bardzo uważnie przeczytaj instrukcję, z której będzie wynikać, czy należy skreślić złe odpowiedzi, czy też zaznaczyć dobre. Ponadto, z instrukcji dowiesz się, czy masz do czynienia z testem jedno- czy wielokrotnego wyboru. Ważne jest także, czy za zaznaczenie złej odpowiedzi liczone są punkty ujemne, czy tylko nie stawia się dodatnich. W razie jakichkolwiek wątpliwości co do instrukcji testu, nie konsultuj ich z innymi egzaminowanymi osobami siedzącymi w pobliżu, lecz koniecznie porozmawiaj z egzaminatorem obecnym na sali i wyjaśnij z nim wszystko, co budzi Twój niepokój.

Następnie bardzo uważnie przeczytaj pytania testowe. Zacznij od udzielania odpowiedzi na te z nich, co do których rozwiązania jesteś pewien. Później, stopniowo przechodź do pytań, które wydają Ci się trudniejsze. Jeśli masz problem z udzieleniem prawidłowej odpowiedzi na któreś z pytań, postaraj się podejść do sprawy "od tyłu", tj. eliminując odpowiedzi na pewno błędne. Gdy i wtedy nie masz pewności, pozostaje jeszcze możliwość "strzelania". Jednak nie opłaca się strzelać, gdy za udzielenie nieprawidłowej odpowiedzi są liczone punkty ujemne. Wszelkie pomyłki wyraźnie i zdecydowanie skreślaj, tak by osoba sprawdzająca test była pewna Twoich intencji i właściwie je odczytała.

Inne prace pisemne to m.in. wypracowania, eseje czy rozprawki - nazwy bywają różne, ale zasady pisania są zbliżone. Ta forma egzaminu daje większy zakres swobody w przekazaniu posiadanej wiedzy niż test. Musisz jednak nauczyć się selekcjonowania przyswojonych w procesie uczenia się informacji pod kątem danego tematu oraz starannego i czytelnego ich artykułowania, bez błędów gramatycznych i stylistycznych.
 
Niewątpliwy plus tej formy egzaminu stanowi to, że zazwyczaj jest podanych do wyboru kilka tematów. Stwarza Ci to możliwość pisania na temat, z którego jesteś najlepiej przygotowany. Zanim jednak przystąpisz do tego typu sprawdzianu, warto wcześniej napisać kilka prac w tej formie. Pomoże Ci to ustalić Twoje mocne i słabe strony i wyciągnąć z przeprowadzonego ćwiczenia właściwe wnioski.

Przy pisaniu pracy trzeba najpierw sporządzić jej plan, bo nic tak nie obniża oceny jak powtórzenia i chaos w tekście. Na nim też należy oprzeć strukturę pracy. Praca powinna składać się z trzech części: wstępu, rozwinięcia oraz zakończenia. We wstępie trzeba w skrócie określić, o czym praca będzie traktować, a następnie przedstawić tezy bądź pokazać tzw. ustawienie tematu. W zakończeniu musisz sformułować wnioski: podsumować rozważania, zwrócić uwagę na najistotniejsze elementy argumentacji.

Jeżeli nie czujesz się w pisaniu zbyt mocny, staraj się pisać krótkimi zdaniami, bo wtedy ominiesz wiele pułapek gramatycznych i stylistycznych. W dążeniu do skrótowości nie przesadź jednak i nie wpadnij na pomysł pisania takiej pracy w punktach, choćby nawet sformułowanie tematu sugerowało dopuszczalność takiego zabiegu. Praca pisemna sprawdza nie tylko Twoją wiedzę, ale i umiejętność wypowiadania się na piśmie. Na koniec uważnie przeczytaj w całości to, co napisałeś i popraw ewentualne błędy lub pomyłki w pracy.

Niezależnie od tego, czy na egzaminie rozwiązujesz test czy piszesz wypracowanie, esej lub rozprawkę, nie zapomnij z wrażenia podpisać swojej pracy, zanim ją oddasz osobie przeprowadzającej egzamin!

Ustna forma egzaminów
Ważne jest, aby Twoja wiedza była usystematyzowana. Tutaj musisz przede wszystkim ćwiczyć. Warto zadawać samemu sobie pytania i odpowiadać na nie na głos. Nauczy Cię to przemawiania na dany temat pełnymi zdaniami oraz właściwego konstruowania własnej wypowiedzi - jej wstępu, rozwinięcia i zakończenia. Można na tę formę uczenia umówić się z osobą, która przygotowuje się do tego samego egzaminu. Pomoże Ci ona odpowiedzialnie i obiektywnie ocenić styl Twojej wypowiedzi i skorygować ewentualne błędy lub pomyłki.

Podczas egzaminu ustnego zwykle jest kilka minut na przygotowanie wypowiedzi. Jeśli w Twoim przypadku będzie inaczej, pamiętaj, że zawsze możesz poprosić egzaminatora o trochę czasu na zastanowienie i zebranie myśli. Warto wtedy się skupić i zapisać sobie w punktach najważniejsze jej elementy, co pozwoli na niepogubienie się podczas egzaminu oraz zachowanie wewnętrznej logiki i spójności Twojej wypowiedzi. To wolno, a nawet należy robić.

Zawsze jednak zaczynaj odpowiadać od pytania, na które posiadasz najwięcej informacji. Na koniec egzaminu pozostaw sobie coś, w czym również jesteś dobrze zorientowany. Mniej więcej w środku Twojej wypowiedzi powinny natomiast znaleźć się te zagadnienia, które masz najsłabiej opanowane. Ludzie bowiem zapamiętują głównie to, co było na początku (efekt pierwszeństwa) i na końcu wypowiedzi (efekt świeżości); egzaminatorzy nie stanowią tu wyjątku!

Odpowiadając postaraj się mówić nie za szybko; nawet jak masz temat "w jednym palcu", mów z odrobiną namysłu, rozważnie i starannie dobieraj słowa, czasem głośno się zastanów. Mów też jasno i wyraźnie, używając poprawnego języka. Zwróć uwagę na to, by Twój głos brzmiał przekonująco i w miarę możliwości pewnie. Zadbaj o to, aby Twoja wypowiedź była jak najbardziej naturalna i postaraj się nie okazywać zdenerwowania oraz czasami uśmiechnij się do egzaminatorów. To zawsze robi sympatyczne wrażenie. W żadnym razie nie złość się lub nie irytuj, gdy egzaminatorzy będą zadawali Ci pytania dodatkowe. Ich rola polega na tym, by ustalić, czy i na ile masz opanowany wymagany materiał.

Odpowiadając zwracaj się do osób, które Cię słuchają oraz podtrzymuj z nimi kontakt wzrokowy, nie rozglądaj się na wszystkie strony, ponieważ to dekoncentruje. Wiedz również, że Twój wygląd i tzw. mowa ciała (z ang. body language), tj. gesty czy mimika, na egzaminie ustnym także będą miały duże znaczenie. Postaraj się więc wywrzeć na egzaminatorach pozytywne wrażenie (więcej na temat komunikacji interpersonalnej znajdziesz w dziale Na Rozdrożu "Wyprawki Maturzysty").

Uwaga: stosując się do powyższych wskazówek i porad - jak się uczyć i zdawać egzaminy - masz ogromne szanse, aby odnieść sukces. Powodzenia!    

---

* Artykuł autorstwa Iwony Majewskiej-Opiełki jest częścią "Wyprawki Maturzysty" (II wydanie).
[Pochodził ze strony www.1praca.gov.pl
- rządowego programu aktywizacji bezrobotnej młodzieży "Pierwsza Praca" - obecnie link już nieaktualny]

Szukaj w serwisie

Szukanie w sieci (Google)
zaawansowane

w polskim internecie
za granicą
 

skok na str. startową

jest cenne!

7 minut!
ipe
wysylkowa

Powiadamiacz

Powiadom znajomego o tym serwisie!
(wpisz adres e-mail znajomego; będziesz mógł jeszcze zredagować wiadomość)

powiadom.4free.pl



Share


Copyright 2003-13 Leszek Korolkiewicz
info (at) L-earn.net.
Kontakty    O nas   Polityka prywatności    Współpraca    Prawa autorskie  Autorzy  Licznik od 2.2005:

pozycjonowanie